Koltuğunda oturan şişman adam purosunu ağzından fırlatarak yerinden kalktı.

-Aptallar! Geri zekâlılar sizi! Güya adamları tongaya getirecektiniz. Ne oldu? Bir sürü hücre evimizi bastılar. Sandıklar dolusu silah kaybettik.

Adamın karşısındaki koltuklarda oturanlardan birisi başını hafifçe kaldırdı.

-Efendim. Ne oldu anlamadık. İsrail’den desteğe gelecek olan arkadaşlardan da haber alamadık.

-Başlatmayın desteğinize. Para veriyoruz. Silah veriyoruz. Siz bir işi bile beceremediniz. Şimdi yeni görevinizi vereceğim. Bu Akıncılar mıdır nedir, bunların lideri kimse temizleyin. Lideri temizleyemezseniz, üst rütbelilerden birini temizleyin.

Arkasında duran kasasını açtı. Bir tomar doları adama uzattı.

-Alın bunu. İşlerinizi halledin. O adamların geberdiğini görmek istiyorum. Şimdi defolun!

Adamlar sessizce yerlerinden kalkıp, odayı terk ettiler. Yüzleri nefretten kırışmıştı. Birisi dişlerinin arasından tısladı.

-En iyi adamları ayarlayalım. Onlara öyle bir pusu kuralım ki dünya döndükçe unutulmasın.

-Tamam. Bu heriflerin işini bir an önce bitirelim.

Vatan hainleri hemen çalışmalara başladılar. Akıncılara pusu kurmak için etrafa bir sürü ihbar yaymakla işe başladılar. Böylelikle Akıncıların dikkatini bir nebze olsun dağıtmışlardı. Son ihbar olarak büyük bir hücre evini ihbarladılar.

Hakan, komutanlığın koridorlarından hızlı adımlarla geçti. Toplantı odasının kapısını kırarcasına açtı. İçeri girip, kendini koltuklardan birine attı. Tüm Akıncıların gözlerinden soru işaretleri akıyordu. Nihayet Mehmet sessizliği bozdu.

-Komutanım oraya gidecek miyiz?

Hakan’ın cevabı kararsızdı.

-Bilmem?

-Komutanım. Ya ihbar gerçekse? Bu riski alamayız.

-Ya yalansa? Bu riski alıyor musunuz?

Mehmet diğer Akıncılara döndü. Hepsinin bakışları “tamam,olur” şeklindeydi.

-Evet komutanım. Biz bu riski alıyoruz!

Hakan gözleriyle Akıncıları bir müddet izledi. Ardından koltuktan hızla kalktı.

-O halde gidip savaşalım!

Akıncılar yerlerinden kalktılar. Toplantı salonunu terk edip, ihbar edilen adrese saldırmak için hazırlığa giriştiler.

Mehmet çıkarken Hakan arkasından seslendi.

-Bir dakika beklesene..