SAT Komando Resimlerine Bakmak İçin Tıklayın.

Yeni güncellemelerle karşınızda olacağız.
SAT Komando.Com Yönetimi

Albüme Gitmek İçin Tıklayın!

Saygılarımızla.
SAT Komando.Com Yönetimi

Kolaylıklar diliyoruz.

SAT Komando.Com

Diğer Özel Kuvvetler Grup Komutanlığı Tatbikat Resimleri için Yukarıdaki Resme Tıklayın.

-Köpeklerin kulübelerine geldik beyler. Allah yardımcımız olsun.

Kucağındaki M4A1’in kurma kolunu hızla çekip bıraktı. Silahın emniyetini açtıktan sonra, aracı durdurup indiler.

Hakan binaların durumuna göre bir plan yaptı.

-Biz sol taraftan gideceğiz. Siz de sağ tarafa göz kulak olun!

Seri adımlarla ilerlemeye başladılar. Hakan yanındaki Akıncıya balkondaki silahlı gölgeyi işaret etti. Akıncı başını sallayıp, tek dizinin üzerine çöktü. Tek bir silah sesi duyuldu. Ardından yere düşen adamın kof gürültüsü. Cümbüş başlamıştı. Hakan, tek katlı binanın kapısını boydan boya taradı. Şarjörünü yenilerken, iki Akıncı kapıyı tekmeleyip içeri girdiler. Otomatik tüfek gürültüleri mahalleyi sarmıştı.

Teröristlerden birisi telaşla tüfeğini alıp, başka bir binanın camından ateşe başladı. Mehmet, belindeki el bombalarından birini çıkarıp, cama fırlattı. Patlama sonrasında evin duvarında hatırı sayılır bir delik oluşmuştu. Makineli tüfekçi deliği mermi yağmuruna tuttu.

Hakan ve Akıncılar, girdikleri apartmanları gözlerini kırpmadan temizlemişlerdi. Toplantı masaları kana bulanmıştı. Apartmanlardan birini daha temizleyip çıkarken, ileride bir aracın hareket ettiğini gördü. Tüfeğini boynundan çıkarıp yere bıraktı. Tabancasını çekip arabanın ardından fırladı. Aracın tekerleklerine nişan alarak bir şarjör boşalttı. Hemen ikincisini takıp, duran arabaya koştu. Kapılardan birini koparırcasına açtı. İçeriye mermileri birer birer boşalttı. Arka koltuktan bir inilti duyuldu.

-Teslim oluyorum dokunmayın.

Hakan, hemen arka kapıyı açtı. Arabanın tabanına uzanmış şişman adamı ayaklarından tutup, arabadan çıkardı. Tabancasında iki mermisi kalmıştı. Namluyu adamın kafasına doğrultup tetiği ard arda çekti. Kan üzerine sıçramış, hücum yeleği kana boyanmıştı. Uzaktan polis ve ambulans sirenleri duyuluyordu.

Tüfeğini koyduğu yerden alıp boynuna astı. Tüm Akıncıların elleri kanlıydı. Bir çoğunun belinde sallanan kasaturalarından kanlar sızıyordu. Ambulanslar geldi. Mehmet sırıttı.

-Bir tane sağ bulun da görelim!

Gazeteciler Akıncıların etrafını sarmış, ağızlarından bir kelime almaya çalışıyorlardı. Hakan, pantolon cebinden bir çiklet çıkarıp ağzına attı. Ardından kameralara bakarak:

-Hainler, bilsinler ki her daim onların tepesine binmeye hazırız. Düşmana beklemediği yerden ve beklemediği darbeyi işte böyle vururuz. Bunu herkes bilsin!

Yürüyüp araçlarına bindiler. Araçlar sokağın derinliğinde kaybolurken, apartmanlardan birinde ay yıldızlı Türk bayrağı nazlı nazlı dalgalanıyordu. Tüm hainlere inat..

Mehmet, musallaya uzatılan dört tabuta baktı uzun uzun. İçinden intikam yeminleri etti. İmam gelmiş, cenaze namazı kılınmıştı. Akıncılar arkadaşlarını omuzlarının üzerine aldılar. Mezarlıkta indirip, görev arkadaşlarının üzerlerine toprak attılar. Artık yapılacak bir iş kalmamıştı. Araçlarına binip Özel Kuvvetler Komutanlığı’na döndüler.

Hiç birinin ağzını bıçak açmıyordu. Birkaç Akıncı kendi aralarında sessizce bir şeyler tartışıyordu. Kapı vuruldu. Hakan, istifini bozmadı.

-Gir!

İçeri giren bordo bereli astsubay elinde tuttuğu dosyayı Hakan’a uzattı. Hakan dosyayı açtı. Astsubaya dönerek:

-Tamam sen çık. Dedi.

Ardından dosyayı dikkatlice okumaya devam etti. Okumayı bitirince ayağa kalktı.

-Eğer elimdeki bu dosya da uydurmasyon bir ihbar değilse, bizim köpekleri köşeye sıkıştırdık demektir!

Akıncılar pür dikkat dinliyorlardı komutanlarını.

-Bir mahalle verilmiş. Arkadaşlarımızın katilleri ve katillerin azmettiricileri toplantı yapıyorlarmış!

Mehmet, belindeki tabancanın kılıfını düzeltti.

-Gidelim o halde!

-Evet gidelim!

-Arkadaşlarımızın kanını yerde bırakmayalım.

Hakan odada kısa iki tur attı. Saçlarını kaşıdı. Ardından Akıncılara döndü.

-Silahları ve araçları hazırlayın! Son darbeyi vurmaya gidiyoruz!

-Emredersiniz!

Akıncılar koşarak çıktılar.

Cephaneliğe girdiler. Mehmet hızla kasalardan silahları çıkarmaya başladı. AK-47’ler, M4A1’ler elden ele dolaşıyor. Hücum yelekleri aceleyle giyiliyordu. Hakan, raflardan ufak bir kasa indirdi. Ağzını açtı. Kasa ağzına kadar el bombası ile doluydu.

-Bunlardan alın. Yeri geldiğinde bol miktarda ihtiyacınız olacak..

Makineli tüfekçi, kucağına bir Bixi yatırmıştı. Sırtındaki siyah çantada 10-15 şarjör vardı. En son Özel Kuvvetler keplerini giydiler. Botlarını parlattılar. Omuzlarındaki Özel Kuvvetler MAK peçlerinin tozlarını aldılar. Ve komutanlıktan çıktılar.

Kapıda bekleyen ciplere hızla yerleştiler. Hakan, adresi iki cip şoförüne de gösterdi. Ardından öndeki araca bindi. Hakan’ın el işareti ile araçlar hareket ettiler.

-Geliyorlar!

Diyerek fısıldadı bir ses. Akıncılara pusu kurulmuştu dağ evinde. Tam yirmi kişiydiler. Üç tane ağır makineli tüfek kurmuşlardı pencerelere.

Akıncılar tüm bunlardan habersiz, temkinli bir şekilde yaklaşıyorlardı eve. Hakan, elindeki termal kamerayı gözlerine kaldırdı. Makineli tüfekleri fark ettiğinde,gücü yettiği kadar bağırdı.

-Pusu! Yat! Yat yere!

O sırada makineli tüfekler ateşe başladılar. En önde giden iki Akıncı mermilerle delik deşik olarak yere yığıldılar.

Hakan bir küfür savurdu. Tabancasını görmediği hedeflere doğrultup şarjörünü boşalttı. Arabanın içinden bir makineli tüfek çıkardı. Kinden gözü hiçbir şey görmüyordu. Termalden makineli tüfek gördüğü pencerelere çevirdi namluyu. Ardından çılgınlar gibi tetiğe basmaya başladı. Makineli tüfeğin şeridi bitince telsize sarıldı.

-Akıncı Destek! Akıncı Destek!

-Dinlemedeyim komutanım.

-Pusu! Havalanın!

Hakan her ihtimali göz önüne alarak bir destek birliği oluşturmuştu. Bir Cobra helikopteri ile bekliyorlardı. Cobra gelene kadar, çatışmak zorundaydılar. Bu hengame içinde iki Akıncı daha şehit düşmüştü.

Mehmet, pilotun kaskına vurmaktan usanmamıştı.

-Çabuk! Çabuk!

Nihayet alana hakim bir noktaya geldiler. Pilot, helikopterin makineli tüfeğini çalıştırdı. Evin duvarları mermilerle delik deşik olurken, Akıncılar şehit arkadaşlarını geriye taşıdılar. İçlerinden birisi kafayı sıyırmıştı adeta. Sırtındaki LAW’ı eve nişanlayıp ateşledi. Ardından tüfeğinin bomba atarını da aynı hedefe yolladı. Bir süre sonra sakinleşip, araca bindi.

Helikopter evi kullanılamaz hale getirirken, Hakan ve Akıncıları geri çekiliyordu. Herkes ölüm sessizliğine bürünmüştü. Nihayet Hakan sordu.

-Kaybımız ne kadar?

-Dört kişi efendim.

-Allah rahmet eylesin.

Arka koltuklardan birisi nefretle tısladı:

-İyi pusuya düştük. Aferin bize!

Araçlar büyük bir sessizlik içinde Özel Kuvvetler Komutanlığına giriş yaptılar. Diğer Özel Kuvvetçiler hayretle izliyorlardı onları. Hakan, şehit bedenlerini bizzat kendi elleriyle sedyeye yerleştirdi. Herkes donmuştu adeta.

-Aptallar! Geri zekâlılar sizi! Güya adamları tongaya getirecektiniz. Ne oldu? Bir sürü hücre evimizi bastılar. Sandıklar dolusu silah kaybettik.

Adamın karşısındaki koltuklarda oturanlardan birisi başını hafifçe kaldırdı.

-Efendim. Ne oldu anlamadık. İsrail’den desteğe gelecek olan arkadaşlardan da haber alamadık.

-Başlatmayın desteğinize. Para veriyoruz. Silah veriyoruz. Siz bir işi bile beceremediniz. Şimdi yeni görevinizi vereceğim. Bu Akıncılar mıdır nedir, bunların lideri kimse temizleyin. Lideri temizleyemezseniz, üst rütbelilerden birini temizleyin.

Arkasında duran kasasını açtı. Bir tomar doları adama uzattı.

-Alın bunu. İşlerinizi halledin. O adamların geberdiğini görmek istiyorum. Şimdi defolun!

Adamlar sessizce yerlerinden kalkıp, odayı terk ettiler. Yüzleri nefretten kırışmıştı. Birisi dişlerinin arasından tısladı.

-En iyi adamları ayarlayalım. Onlara öyle bir pusu kuralım ki dünya döndükçe unutulmasın.

-Tamam. Bu heriflerin işini bir an önce bitirelim.

Vatan hainleri hemen çalışmalara başladılar. Akıncılara pusu kurmak için etrafa bir sürü ihbar yaymakla işe başladılar. Böylelikle Akıncıların dikkatini bir nebze olsun dağıtmışlardı. Son ihbar olarak büyük bir hücre evini ihbarladılar.

Hakan, komutanlığın koridorlarından hızlı adımlarla geçti. Toplantı odasının kapısını kırarcasına açtı. İçeri girip, kendini koltuklardan birine attı. Tüm Akıncıların gözlerinden soru işaretleri akıyordu. Nihayet Mehmet sessizliği bozdu.

-Komutanım oraya gidecek miyiz?

Hakan’ın cevabı kararsızdı.

-Bilmem?

-Komutanım. Ya ihbar gerçekse? Bu riski alamayız.

-Ya yalansa? Bu riski alıyor musunuz?

Mehmet diğer Akıncılara döndü. Hepsinin bakışları “tamam,olur” şeklindeydi.

-Evet komutanım. Biz bu riski alıyoruz!

Hakan gözleriyle Akıncıları bir müddet izledi. Ardından koltuktan hızla kalktı.

-O halde gidip savaşalım!

Akıncılar yerlerinden kalktılar. Toplantı salonunu terk edip, ihbar edilen adrese saldırmak için hazırlığa giriştiler.

Mehmet çıkarken Hakan arkasından seslendi.

-Bir dakika beklesene..